Zoeken
  • martinv

1961

19 november 2019

Administratie gedaan, vond ik opeens verbouwingstekeningen van mijn huis. Van het stadsarchief. Bouwtekeningen zijn niet bekend, het huis ligt immers buiten de singels, heeft men mij als reden daarvoor opgegeven. wel vérbouwtekeningen, leuk.

Een historica zoekt al, het valt niet mee, zegt ze. En ik zoek contact met een zoon

van de familie Oitmann, de laatste bewoners, waar Jo het huis voor 80.000 gulden van gekocht heeft in 1975.

Die heb ik ooit bij AH gesproken, en ad slechte herinneringen aan het huis. Dat maakt mij natuurlijk zeer nieuwsgierig.

Wat ik weet: Bouwjaar 1875. Een paar jaar eerder dan het klooster. (er zijn wel verbanden, later...)

Gebouwd door de zusjes van Kessel. (in mijn tuin, op het Jo van Galenstraatje ligt de grafsteen van Theodoor van Kessel. Was hij hun vader, broer? Iemand, een voorbijganger sprak mij ooit aan over een leraar van Kessel die op Bisschoppelijk College een leraar Klassieke talen zou zijn geweest, hij had het over een broer. Dus?

grafsteen Theodoor van Kessel

De zussen zouden gebouwd hebben, dat is het verhaal. Als eerste op de Venloseweg. Toen later het klooster gebouwd is zou één van hen ingetreden zijn. In ieder geval hebben zij de huizen links en rechts (rep. van Lariks en Janssens) ook hebben laten bouwen. Mevrouw Oitmann wist nog precies te vertellen dat links een directeur van elektriciteitswerken woonde en rechts pastoor van Krasborn (dat ik dat ont-houden heb, sta ik zelf versteld van...)

Iedere maand moesten zij de huur komen afdragen. Zou wat later de voor-keuken werd daarom op de tekening spreekkamer geheten hebben?

Het linkse gedeelte van het huis heette toen "Bergkamer". Dit werd in 1961 samen met de salon:" Café! " Toen is de achter-bouw gerealiseerd, als toiletgebouw voor het café. Precies zoals ik eerder heb beschreven: poepwc's voor ladies and gentlemen en

begane grond

plasgootjes voor de heren. Mijn slaapkamer (letterlijk in meerdere betekenissen) de masterbedroom was toen de salon.

Het café was vroeger zaal 1. Zaal 2 was op de zolder. Daar sliepen ooit de jonge gastarbeiders voor de Papierfabriek. In de oorlog hebben er andere mensen gslapen, toen waren er nog geen Marokkanen. Joof Oosterbaan zegt er ooit gewoond te heb-ben, met zijn familie, herinnerde zich het oeil de boeuf.

zo chique was het niet...

Niet zo chique , maar toch.. De bovenverdieping hebben ze toen ook verbouwd, dat werd het pension. Drie mooie kamers met roze wastafel en kachel in de hoek, met mooie luchtroosters in de plafonds. Of ze tegen de tocht op konden? Wij hebben er later niet voor niks kunststof ramen in laten zetten met dubbel glas. Jo heeft daar veel geld voor betaald. Nu ben ik er blij mee.

Heel bijzonder vond ik de badkamer. Van hetzelfde gemalen marmer, (had een naam) maar dan zachtgroen zaten er ligbad, wc en voetenbadje (of bak om emmers in te vullen?) en toiletpot. (later allemaal gesloopt, veel werk, hè Kees, misschien jammer). In de grote kamer, boven zou een Franse hogere werknemer van de papierfabriek gebivakkeerd hebben (a été bivaccée?) en zijn cognac op de vensterbank, buiten de oeil de boeuf gekoeld hebben. Na 1961.

10 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven