Zoeken
  • martinv

Back in Town.

19 december 2019


scooty

Ik scoot mobiel, naar de stad. Zelfstandig. Wow, King of the road! Watch me, I'm comming. Nu kan ik eindelijk andere slachtoffers zoeken voor mijn blogs. In mijn omgeving gaan ze het al vervelend vinden, denk ik zo. "Zit ik alweer in de Blog". Ik heb genoten van de rit. Majesteitelijk voelde het. Rechtop, niet veel sneller dan een voetganger, alles overziend. Ik was er al lang niet geweest, overal waren ze bezig. Het Munsterplein wordt mooi. Gisteren had ik het nog over met mijn begeleidende ergotherapeut dat er zoveel veranderd is daar. Waar nu appartemen-ten komen, waar V&D was (in Venlo heet dat Vroom, raar hè), dus voor die tijd was daar mijn school, de HBS, toen het Bisschoppelijk College, die nu verhuisd is naar de Broekhin.

Wij gingen toen in de pauze naar de meisjes kijken op de Hamstraat, wij hadden een jongensschool, de meisjes kwamen jongens kijken, kwamen van de MMS, van de Ursulaschool, (nu in Horn) waar nu die flats staan. En dan kochten wij in tegenwoordige tijd: haalden wij in de Christoffelstraat bij de bakker Pennywafels. Maar meestal had ik een broodtrommeltje met zelfgesmeerde boterhammen. (Alleen als Jo daar voor gezorgd had zat er iets speciaal bij, fruit of zo, zorgzaam verliefd als hij was). Dat is allemaal veranderd.

Op de foto zit ik bij Bufkes. Daar zag ik heel erg veel scholieren (denk ik) Ze haalden (modern) er lekkere broodjes. Zelf brood smeren en meenemen in een trommeltje is zo van vroeger, je hebt dat baantje toch niet voor niks? Hier zitten twee vriendinnen samen te eten, ze hebben samen de kaart bekeken en allebei hetzelfde besteld bij Jo, (die ik nog ken met alpinopet. Dat is lang geleden meneer, u bent zeker al lang niet meer hier geweest..) De dames lijken wel verliefd, ik had het ze willen vragen, of ze een stel waren, maar mijn Quetiapine begint te werken, denken en doen zijn al niet meer hetzelfde) Maar nu blijft het wel hangen, ik zal het nooit weten. Maar ik werd geappt, mijn ene Zonnekind was bezorgd, mijn garagedeur stond wagenwijd open, hij had hem maar dicht gedaan, hij kwam toch langs. En mijn andere Zonnekind had mijn versierde kerstkrans al zien hangen boven de deur en goedgekeurd. Heerlijke alliteratie: bezorgde Zonnekinderen.

WAAR HEB IK DIT AAN VERDIEND?

20 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven

0638895209

©2019 door Mijnverbouwing.. Met trots gemaakt met Wix.com