Zoeken
  • martinv

Beauty wordt Bjoetje

Bijgewerkt: 23 jun 2020

15 juni 2020

Schrijven vind ik leuk, om diverse redenen, zo hou ik van taal. En van muziek.

En soms van iemand. Maar daar schrijf ik niet meer over, heb ik beloofd. Maar wel over alles bij mij in huis. Zo ook over mijn poezen.

Ik heb altijd poezen gehad, hier in huis. Rooie, grijze, witte (die doof was en vroeg dementeerde). Altijd leven in huis en iets om voor te zorgen. En vele gingen dood. En dat hoort ook bij het leven, toch?

Ik had er drie: moeder Sokje, zwart met witte sokjes en witte kin, en twee dochters, één helemaal en de ander met een wit befje. (een bles voor paarden-liefhebbers). Die laatste hebben we dus Befje genoemd. (sommige bezoekers krijgen daar rooie wangen van, heeft niks te maken met het werkwoord, niet "Ik bef je") De andere zwarte is altijd nieuws-gierig, en nergens bang voor, eet de kaas van mijn brood en trotseert Rusty, als enige. Die heet dus Boefje. Maar op deze foto staat onze laatste aanwinst: een adoptief-zoon, echt. Op Face-book (als purist zeg ik soms Facie-boek) kwam ik iemand tegen die op een flat woonde met vijf poezen, waarvan de kater van drie Beauty genoemd werd omdat ze zo mooi was (ze is geen typefout, een denkfout) steeds wegliep. Bij andere mensen, en die hadden daar last van. Eerst de poes (!) maar onder het mes, van sterilisatie zou ze wellicht rustiger worden, dachten vrouwtje en haar moeder. Ze kregen telefoon: de poes bleek een kater! Dat scheelde natuurlijk wel in operatie-kosten.

Ze hebben de naam gelaten, vonden zij eigenlijk raar, de dames. Ik vond Beauty ook prima voor een kater, hoor. mannen kunnen ook mooi zijn. Ik val meer op vrouwen, echt op alle, maar zo éénkennig ben ik ook weer niet. Dus ik schreef: "Laat maar komen hoor, die ene kan er nog wel bij, moet je er drie voeren, kun je er ook vier eten geven, kom je over de kop, kom je ook over de staart." (leuke uitdrukking) Dus toen kwam Beauty met twee begeleiders (Kara en moeder) met de auto na uren rijden (ze wilden vanwege de kat de autobaan mijden) helemaal van Doetinchem naar Roermond. Eigen mand, eigen luxe kattenbak en eigen voedsel, duur, van de dierenarts, want zij/hij had last van blaasgruis (?!). Hij (daar waren de geleerden het over eens) moest in de keuken blijven, en dat zou moeilijk worden, en alles moest weg, want 's nachts zou hij gaan klimmen. Op de eerste foto, hierboven zie je hem al naar boven spiensen, en de volgende dag zat hij al bovenop de gordijnen.

En ja hoor, na twee dagen was hij al weg, de hort op. Het was gezegd: hij was erg op avontuur uit. En ik kwam hem een keer buiten tegen, op weg naar de achterdeur, waar Rusty als waakhond op hem wachtte. En hem joeg en blafte. Ik vreesde toen Beauty nooit meer te zien, binnen. Tot ik merkte dat hij inderdaad overdag op de stoep vóór het huis mensen achterna liep, maar 's avonds thuis kwam eten, gewoon eten, niks speciaals, niks duurs... En hij wilde ook wel mee naar binnen, bij mij in de kamer, toen Rusty naar bed was. En toen bij mij slapen op mijn bed, naast de zitkamer. Tot ik 's nachts een enorme dreun hoorde. En de volgende morgen mijn (te) dure beeld van Daisy in twee stukken op de grond vond. € 3400 ! doormidden, is niet twee keer € 1700!

Sindsdien heet hij niet meer Beauty, maar simpel Bjoetje, net als Befje en Boefje!

15 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven

0638895209

©2019 door Mijnverbouwing.. Met trots gemaakt met Wix.com