Zoeken
  • martinv

Frans en zo.

20 november 2019

Frans is dood. Het gesprek van de dag. Ik ken, kende hem niet. Vader van Jos, opa van autocoureur Max. Van de ijssalon in Montfort (je weet wel, van die schutterij) Onderwerp van gesprek in de bus, 's morgens, en iedereen weet het, hoe het met Frans en Jos gaat (ein batje, verrekkeling..) en de ruzie die bijgelegd blijkt te zijn (en ik weet van niks).


Anja bemoeit zich ermee: " Ich kin auch Frans: Keske toe, keske oape".)

Ôze Frans oet Venlo, een echte bas van Venlona, hét mannenkoor van Venlo, zingt graag The Elephant. Ik pas het repertoire als maatkleding aan aan de koorleden, net als the Drummerboy voor Nelleke, leuk deed ze het. Dat wordt een succes, iedereen moedigt haar ook aan, heel leuk.


Frans komt nog wel eens, eerst moet zijn timing verbeteren. Na de repetitie vroeg hij waarom we geen stemoefeningen deden, zoals noe, noe, noe...


Iedereen was zeer voldaan, na de repetitie, ik hoorde Frans opscheppen over ons koor en reclame maken,...Zelfs Jan VAN Munster genoot openlijk, was blij dat hij dat kon, best trots.Let op: straks zingen we met de hele afdeling, mooi.


Wat Frans betreft: wij leerden op de HBS nog boeken-Frans, schrijf-Frans. Zoals:

qu'es que c'est que çela? Tegenwoordig zeggen ze gewoon: "Quoi?" Niet, G.? Wij leerden "ons" voor "wij" en "je" voor "ik", ik hoor op de Franse Europe-zender meer: "On". Niet " Nous cherchons la route á", maar eerder "On cheche la route á..." Ik zou wel weer

eens zoals vroeger met een stel mensen in een busje naar Bretagne willen, naar de kust en daar kamperen op een "Camping Sauvage of Camping Municipal" of in een huisje in de Bourgogne, bij Chablis of zo! Als God op zijn Frans.

9 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven