Zoeken
  • martinv

Gênant

5 maart 2020


Erg gênant. Dat kan gebeuren, maar is erg naar. Je wordt geconfronteerd, bijvoorbeeld met je fouten, of met je vergeetachtigheid. In ieder geval met je kwetsbaarheid. Opeens ben je niet meer de man van de wereld, die je zo graag wil zijn. In je broek doen in het openbaar, van de wc terugkeren met een sliert toilet-papier uit je broek, zoiets.

Ik ging een soepje eten bij Bufkes, daar kom ik vaker, daar kennen ze me. Ik had € 12, dat moest genoeg zijn. Eerst een Afflinger blond, dat is een gewoonte geworden. Bewust keek ik even wat moest kosten. Zo! Meer dan € 4,00! dus twee en een soepje werd vast al te veel.


Voor de zekerheid vroeg ik het meisje wat een uiensoep moest kosten, dat viel mee, Dus doen, het moest kunnen.

De soep smaakte voortreffelijk, het bier ook. Met smaak, laurier, helaas geen basilicum (ik wijsneus moet die soep zelf eens gaan maken. Ik realiseerde me vanmiddag trots dat ik weer zin kreeg om zelf te gaan koken, maar niet voor me zelf alleen, er moet wel Iemand proeven, goedkeuren. Dat aaitje over de bol, zelfs figuurlijk wordt zo belangrijk voor mij, komt nog wel. Iets te veel bouillonblok,

Franse uiensoep compleet

dus te zout de uiensoep, maar wel pittig. Lekker. En nu spannend, maar vol zelfvertrouwen Meisje zou trots op me zijn. Ik vroeg Joop de rekening. Hij kwam gewichtig aanzetten. Heerlijk, de soep was heerlijk, leuk om een complimentje te kunnen geven. Hij nam het in opvallende stilte aan. Hij telde mijn schat: het was net genoeg (volgens mij, en Joop nam dat ook aan.)

Toen kwam de klap: of ik ook nog het openstaande bedrag van de vorige week wilde betalen! Niet dat feit vond ik gênant, maar dat ik er aan herinnerd moest worden. Ergens achter in mij hoofd daagde het me wel maar eerst had ik het vergeten! En ik had het niet. Ik had mijn pasje deemoedig ingeleverd, onder curatele. Buiten heb ik op de rollator zitten huilen, alsof de poep over mijn benen en onderuit de broekspijpen was gelopen. Hopelijk heeft de deken die zo mooi kan zingen me niet gezien. Ik ben snel doorgelopen. Het was harder gaan regenen, binnen en buiten. Ik moest denken en me optrekken aan het feit dat ik 's middags zo slim en geraffineerd onderhandeld had.


Joop, niet heus

Met de dakdekker, zoals Meisje had gezegd had. Ik had er een mats uitgehaald, maar de blamage erna zat me dwars. Ik moest het iemand vertellen, ik moest het kwijt. En toen was H. daar, trots te kijken naar zijn eigen huis, hij heeft het goed voor mekaar. Zin vrouw is minder. Gevallen en pols op twee plaatsen gebroken. En toen ik mijn zeer vervelende ervaring wilde vertellen, als ik erg moest plassen, ging zijn telefoon, binnen, en omdat het telefoongeluid altijd verplicht tot snel handelen, liet hij me staan, met mijn vuilebroekgevoel. DAT WAS PAS GÊNANT.

23 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven

0638895209

©2019 door Mijnverbouwing.. Met trots gemaakt met Wix.com