Zoeken
  • martinv

Gevallen Maria

Bijgewerkt: 23 jun 2020

1 mei 2020


Het is meimaand, traditioneel Maria-maand. Bij meester van Galen in de vierde klas kregen we in die maand stempeltjes al we 's morgens naar de kerk waren geweest. (meer stempeltjes betekende meer kans tijdens de loterij later, ik won) Jo bestelde dit beeld ooit bij Frans Cox, een Roermondse kunstenaar die veel heiligenbeelden maakte voor kerken. Het had voor mij tien centimeter langer mogen zijn, doe ik wellicht nog een keer. Met een kaarsje om aan te steken, voor iemands examen of zo, om iets te vragen aan ons aller moeder... De poes snapt dat niet. Maar snappen wij dat nog, kennen we dat nog? Antonius goede vriend, help dat ik mijn ...sleutels vind, kent iemand dat nog?En het hielp. Ben ik van overtuigd. Ik heb hem er nooit voor bedankt. De functie van heiligen? bestaat die nog? Naamgevers? Nauwelijks. Voorbeelden, modelmensen? Nee.

Dit tekent de situatie. Gevallen beelden, Maria is gevallen.

Toevallig is dit niet Maria, maar Daisy. Vannacht was mijn katertje Beauty op mijn bed, en ging hij op pad. Hij zoekt het altijd hoger op. Dus werd ik om ongeveer drie uur wakker van een hoop herrie en vanmorgen zag ik wat hij gedaan had: Daisy omgegooid. Morgen komt mijn klusjesman het beeld lijmen, dat kan wel.

Wat mij daarbij opvalt: mijn kamer staat nogal vol met vrouwelijke beelden, niet alleen Maria. Sterker nog, ik maak ze. Nu ben ik bezig met Shirientje, die bij Pimmetje moet komen te staan in de tuin, nu eerst een modelletje, een kleintje die ik aansluitend in het groot maak.

Dat grote beeld moet gebakken worden, daar heb ik een adres voor, daar heb ik zin in.

Mijn oudste is Agnes, schijn gemaakt uit lindehout in 1720 ongeveer, Frankrijk of Zuid België. Zou heel veel waard zijn, in goede staat, maar helaas, voet ontbreekt en hand. Ik zal waarschijnlijk nooit weten welke heilige het is, ik noem haar Agnes, waarom weet ik niet.

Ik heb er wat aan toegevoegd: één pupil, zwart gepotlood. De scheur doe ik niks aan, de houtwormen zijn dood, mijn poezen landden wel eens vanaf de kast op het hoofd, en dat houdt.

Liedje: En ik altijd met al mijn vrouwen, zo irritant en impulsief, ik ben van allemaal gaan houwen, ik heb ze allen even lief.

(melodie: "Laat me" van Ramses Shaffie)


Ik was verliefd op de ogen, maar ook op de houding, prachtig snijwerk. Wat gek is: ze heeft geen boezem, geen borsten. En ook nauwelijks heupen en geen kont (excusé le mot), geen vrouwelijke vormen, en toch ben ik dol op haar, als vrouw.

Zijn het de beloken ogen? De wellustige mond..de Griekse neus? Ik weet het niet, haar blik.

Ik kon haar laten opknappen voor € 10000

Heb ik niet gedaan, dat geld heb ik ook niet. Stefanie mag het doen, als ik maar naar beide mag kijken, dat is mij wel wat waard. Ik zie haar zo gère, zegt de Belg. Is toch een prachtige uitdrukking Sunne?


En alsof ik er niet genoeg heb, kwam Peter ook nog met een nieuw exemplaar: De dirigent. Een straatsteen als sokkel, daarop een frame van ijzerdraad en iets van lichaam, beplakt met een soort kit, Het geheel lijkt brons (is in die kleur ge-verfd) Is dus nep. Ik denk dat ik het eens wat ga bijwerken met kunst-was. Dan denk ik: "Ik wou dat het kunst was!" De heupen wat geven en iets van borstjes: "Schöne Beine hat die Kleine, aber Titten hat sie keine!"




Het stelt voor: iemand die mij dirigeert, de maat slaat, zegt wat ik fout doe, en hoe het wél moet. Een Goeroe, een Prinsesje, ik weet het:


het is Sint Meisje!


Voor wie het weet, heeft opgelet: Kijk waar ik haar heb neergezet!

25 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven

0638895209

©2019 door Mijnverbouwing.. Met trots gemaakt met Wix.com