Zoeken
  • martinv

HadiePa!

15 november 2020

Gisteren kwam ik opeens, schijnbaar zomaar, dat gebeurt me de laatste tijd nogal eens, dan weet ik ook soms opeens niet meer waar ik ben, op een industrieterrein hier in de buurt een nieuwe winkel tegen. Ik ken die zaak nog van mijn klustijd, lang geleden. Sanitair en bouwmaterialen. En aangezien we gaan verbouwen, er komen drie nieuwe appartementen bij, heel spannend, ik heb wel zin in vernieuwingen, stop ik, wel in tweede instantie: eerst eraan voorbij, door voortschrijdend inzicht ineens gestopt, “gekeerd op mijn treden” en geparkeerd. Een enorme zaak: RBH, Keukens en Badkamers, en materialen, gereedschap. El Dorado dus. Gewoon kijken, niet kopen. Wellicht even kletsten, kauteren met de baas. Vertellen over mijn, onze plannen. Dik doen dus. De “Grote Verbouwer uithangen”. Meisje zal me uitlachen. Mag ze, negatieve aandacht is ook aandacht, altijd welkom. Op naar binnen, nee Rusty mag niet mee, stel je voor…

Een grote zaak, afdelingen links, rechts. Balie per afdeling, hoofdbalie centraal, met van te veel zitten ietwat aangenomen meisje (weer een leuke homograaf: het meisje is aangenomen: ze heeft de baan, maar ze is ook dikker geworden) die daar niet zit mooi te wezen, eerder vriendelijk, met glimlach, dikke meisjes hebben vaak een mooi gezicht. Ik zoek contact, aanspraak (“aandachttrekker!!”, zegt Meisje in mijn nek), zie daar diverse mensen van de zaak met het mondkapje (Corona weet je wel) op de kin, wat uitziet als de broek afgezakt, op de enkels.. Ik verontschuldig me netjes dat ik mijn mondkapje in de auto vergeten ben, het blijkt nog niet verplicht. “Oh vandaar de slabbertjes op die kin”, denk ik, “op half negen”(mooi beeld, zei mijn moeder altijd). Ik vraag naar de badkamerafdeling, totaal overbodige vraag, maar ja, je moet iets vragen, toch? Het meisje roept een meneer die daarover gaat, “Die staat nog even te bellen, die komt er zo aan, kijkt u maar alvast even rond”, roept hij van verre. Heerlijk struinen in de luxe, hier. Kranen, baden toiletten, nouveautés, nieuwste van het nieuwste. Eigenlijk zoek ik de goedkoopste standaard, basic douchecabine. In de doolhof loop ik ineens rechtsaf om de hoek, en daar staat hij: “Pa”, mijn vader. “Ha die Pa”, zeg ik spontaan, “Jij hier?”

Dezelfde pet op als ik, wat jonger dan ik dacht, ziet er goed uit. ”Alleen hier?” flap ik eruit. “Ja, Jochie”, zegt ie, beetje in de war, denk ik, dat zei toch zijn vader als afscheidsgroet toen die stierf, op zijn Utrechts. ”Je moeder is er niet meer, jammer genoeg,” vervolgt hij, beetje droevig, maar ook zoals altijd No Nonsens, het leven gaat door,….of de dood…”Die had eigenlijk een hekel aan mij, toch? Heeft ze je toch verteld. Ik zat altijd achter haar aan, tot op het laatst wilde ik knuffelen, aanraken. En zij niet, bang alweer nog meer kinderen te krijgen. Ik was altijd verliefder dan zij. Ken je dat Jochie? Het antwoord niet afwachtend gaat hij door (waar ken ik dat toch van?): Ik heb haar vijf, bijna zes kinderen bezorgd, dat heeft ze me altijd kwalijk genomen. Werken, poepluiers verschonen, wassen, dat heeft ze me altijd nagedragen. Daar kon ik toch niets aan doen. Ik ben een man, weet je, eh was. En eigenlijk gaf ze niks om kinderen, daar had ze niks mee. Die kosten alleen geld, en ze luisterden vaak niet, als ze ruzie dreigden te maken aan tafel had zij de pollepel langs haar bord liggen, gewoon als dreiging. Niet dat ze die ooit gebruikt heeft, behalve in de griesmeelpap, vreselijk als daar klontjes in kwamen, in de “Lammetjespap”. Maar ze is nu naar die eerste vriend, zijn naam ben ik kwijt. Typisch hè, die vergeet je, toch? Ton? Dat was misschien haar ware Jacob, maar ja toen was ze nog jong, hè. Toen ik haar leerde kennen was ze ook al jong, zeventien, denk ik.. daar is toch die foto van, die maandenlang als reclame in de etalage van de fotograaf heeft gehangen en die ze later gratis meekreeg. Op Ton was ze verliefd, ik was de prins die haar later kwam wakker kussen, uit de diepe slaap: Tilburgs arbeidersmilieu. Ze had prinsessenambitie, wilde mooie kleren, hoeden, bediend worden. Daarom ging ze ook werken bij haar “mevrouwen met geld”, waar ze tegenop zag en waar ze bij wilde horen, die ze graag als vriendin zag. Ze is ooit gevraagd voor een feestje, was zwaar teleurgesteld toen ze daar moest serveren, had haar rol verkeerd begrepen. Dat bewonderd willen worden, heb jij dat niet van haar overgenomen, kerel? Jij was mijn echte erfgenaam, weet je dat? Die anderen konden er niks van, maar jij kon half om half inlaten, verstek en vals verstek, jij kon bijna zwaluwstaartjes. Heb je te weinig geoefend, had je gekund. Jij kon mij opvolgen als meubelmaker, jij had het vak kunnen leren. Johan deed zijn best, maar eigenlijk lukte hem niks echt. Alleen Cilia, dat was een goeie keus. Trouwens, die kinderen waren ook goede producten, Joost, (de naam alleen al, van Johannes, niet?) En dan Maartje, dat was de liefste. Jammer dat ze…Anne, daar had ik een zwak voor, een oogje op. De “Mooiste van de klas”. “Pa, je zei dat wij jou allemaal even lief waren?!” protesteer ik. ”Moest ik van je moeder zeggen. Kijk, Albert was niet normaal, die jongen speelde als kind met poppen! Later getrouwd met een man! Daar moest ik wel erg aan wennen, hoor. Jij was ook met Jo, dat wel, maar Jo was wel een man hè. Die kon tekenen! Voor Ruudje, daar had ik een zwak plekje voor. Die was altijd de clown, leek dus op mij. Als kind had ik ook succes bij mijn zussen (dat dropjes eten onder tafel was een mooi verhaal, vertelde Gien altijd, weet ik niks meer van) en ruzie met mijn broer, die loser, dooievisjesvreter, (timmerman, geen meubelmaker!) mislukt in Australië, terug moeten komen omdat die domme zus van je moeder, tante-Schaterlachende-Riet het daar niet vol kon houden, ze kon geen Engels leren, was te dom! Moeilijk hè, ken of kon….Hollands hè? Ik ken dat maar niet onthouden, joh. Liefie zijn Moeder altijd.” Ik heb Pa nog nooit zoveel horen praten, waar heb ík dat van? Van Ma. Maar Pa heeft veel in te halen. Hij vertelt, praat verder: “Maar dat van die Akela waarmee ik vreemd zou zijn gegaan, dat klopt niet hoor. Die Gekke dochter van Henk en Toos heeft dat rondgebazuind. Carina…” “Neen Pa, dat was Marga toch”. “Nou ja, in ieder geval, ik was misschien dol op jonge vrouwtjes, maar verder dan flirten na een paar glaasjes wijn heb ik nooit gedaan, ik was je moeder trouw. Zij mij misschien niet, weet ik niet en wil ik ook niet weten. Trouwens, wat heb jij met die Harrie van der Veer gehad? Weet je dat die genoemd is naar zijn en jouw opa, net als jij trouwens. Dat was vroeger zo, hoor, de oudste naar de opa van vaders kant en de tweede naar de andere opa. Ze zeggen dat jij met hem wat had, in bed.” “Ach Pa, maak je niet druk, is niet goed voor je hart, ach ja , maakt ook niks meer uit. Ik heb niks gehad, alleen wij logeerden daar als Ma zo nodig op vakantie moest, omdat haar broers dat ook deden, en zij niet achter wilde blijven. En ik sliep bij Harry op zolder, hij heeft me toen leren masturberen.” “Martin! Ssst, dat zeg je toch niet, en jij hebt daarover geschreven, op Internet! Dat kon iedereen lezen, toch?” “Nee Pa, alleen mensen die ik gevraagd had dat te doen. Die ik had uitgenodigd”. ”Maar toch, dat doe je niet, en dat eh….beren ook niet, daar schijn je doof van te worden, zeggen ze”. “Flauwekul, Pa, heel oud grapje, jongensgrap, moet je eens doen: heel zacht fluisteren: “van masturberen wordt je doof”, zegt de ander: wat zeg je? lachu….”. ”Hou op, dat is al zo oud als Jeruzalem!” “Metusalem, Pa”. “Trouwens, wat ik me al jaren afvraag: als je toch zo verliefd was op Ma, wat deden in Godsnaam dan die seksboekjes onderin de klerenkast op jullie slaap-kamer?”. “Hoe weet jij dat?”. “Gevonden toen ik de Sinterklaascadeautjes zocht”. “Maar dat mag toch niet!”, Pa boos. “Masturberen toch ook niet, Pa” “Meneer, wat kan ik voor u betekenen? “, vraagt ineens een vriendelijke stem achter mij. Ik draai me om, dat doe je, beleefd, dat hoort, zo ben ik echt opgevoed Meisje, zij gelooft dat niet. Ik wil hem kennis laten maken met….maar ik zie in de kamerhoge spiegel alleen… mezelf, oei, even dacht ik…. “Hij is weg,” zeg ik.


18 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven

0638895209

©2019 door Mijnverbouwing.. Met trots gemaakt met Wix.com