Zoeken
  • martinv

Op naar Monopolis 01

Bijgewerkt: 18 jul 2020

12 juli 2020

De haan heeft drie keer gekraaid, Johannes is al op. De latrines moeten schoon, iedere dag. Was er niet iets verstopt? De oud-militair heeft het er druk mee. Altijd, van vroeg tot laat, iedere dag. Hij kent geen rust. Na het werk is daar nog de administratie. In dienst had hij het minder druk. Maar ja, die tijd is voorbij, hij werd er te oud voor. Van het opgepotte verdiende salaris heeft hij hier dit pand in het bos gekocht. Daarom noemen ze hem ook zo: Johannes van Hierop, hij is hierop komen wonen. Hij komt van ver, dat hoor je nog.

Dadelijk komt zijn zoon Thomas. Die helpt soms, wil de zaak niet overnemen, heeft geen zeebenen, maar is niet verkeerd. Thomas is op zoek, naar de Waarheid, Waarden en een beetje naar de Ware. Die heeft hij nog niet. Hoewel, soms zwaait er een jong meisje met opvallende uitgroei, wel erg enthousiast, en hij terug, Johannes heeft het wel gezien en heeft er zo zijn gedachten bij.


"Mogge!", Martinus komt binnen, met hond. Ze zijn al wezen wandelen. Ervaring opgedaan. Johannes heeft hem gevraagd 's morgens met Rusty te gaan wandelen, anders poept dat beest hier alles onder. Heel de Herberg. Heel "Rust en Bed & Bos".

Victor van Buren heeft het gebouwd. Aan de Via Felicitas, de weg naar het Geluk. Eigenlijk was Victor handelaar, hij maakte huizen veiliger, daar is geld mee te verdienen, veel zout, ook munten, die dingen van de Keizer, leuk om om te dobbelen in de Herberg. Toen heeft hij aan Johannes verkocht. Handige jongen.

Victor komt regelmatig buurten, spelen met de oud-senator Konings. Ook in ruste, dus altijd druk. Waar die het mee verdiend heeft? Nogal onduidelijk, Deed hij niet in verzekeringen, en huizen? In het buitenland? Die senator had toch vrienden met veel geld?

Hij heeft goed gedaan voor de mensen. En hij heeft goed geboerd, is binnen. Nu zet hij graag de bloemetjes buiten. Soms in de Herberg van Van Hierop. Dan komt ie kaarten, gokken, daar is hij goed in, de Kleine Opdonder. Hij speelt graag tegen Resievan de Tent. Die heeft ook een soort Herberg, maar daar verblijft men meer dan men slaapt. En zij runt die tent: 'ResiEssent" heeft ze hem genoemd. Zij beweert dat zij het oudste beroep van de wereld heeft, zij werd het eerst betaald. De soldaat is het daar niet mee eens. Hij kreeg soldij, een heel oud woord, het zout der aarde: salaris. Dus hij wint. "Maar dichten, muziek maken, dat wordt altijd ondergewaardeerd," zegt Martinus, die zich ook wil laten horen. Hij doet niets liever, een Godswonder dat hij al zo lang stil is. Johannes schrikt altijd als Martinus zijn neus laat zien, dan komen er weer verhalen binnen. Hij is niet te stoppen. En hij kent overal een liedje over, pas op, daar begint hij weer: "Er zijn van die dingen, in 't leven, die moeten zo zijn...." begint de troubadour.

Niet Resi, werkt in Resistent

Martinus heeft veel last van verslavingen, nog, of niet meer. Geld uitgeven is het ergste, maar roken is geweest, drinken was oorzaak van zijn Niet Aangeboren Hersenafwijking. En nu nog zijn "kunstje", zoals hijzelf dat placht te noemen, zijn rechterhand-oefening, de etude in muziek-termen, die vreemdgaan genoemd wordt als het links uitgeoefend wordt. Misschien moet hij maar eens op bezoek bij die schone, Bella uit "Resiestent"?

Hij schijnt het huis wat hij geërfd heeft, Huize van Galen, te willen verbouwen. Daar is hij om te bewonderen, Jadatdoeje is het liedje dat hij daarover gemaakt heeft.

(erg vrij naar Leonard Cohens: Halleluja.)


Maar nu gaat het gebeuren: In de Herberg, R.B.&B. van van Buren komt bezoek: werkzoekers. geldzoekers, gelukzoekers, van verre, zal dat goed gaan, is er iets te halen? Of niet? Een probleem. Of niet?


12 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven

0638895209

©2019 door Mijnverbouwing.. Met trots gemaakt met Wix.com