Zoeken
  • martinv

Sokje a-live

7 juli 2020

Echt gebeurd, niet te geloven, beetje dom, dat wel. But shitt happens, niet?

Sokje, moeder van heel veel meestal zwarte poesjes, zeker van onze Boefje en Befje. (hoe komt het toch dat ik steeds een andere associatie heb bij het woord "Poesje", waarom is een "kutje" een "poesje", harig zacht misschien?) was gevonden. Tenminste, een zwart-witte poes was gevonden, ergens op nr. 24. Dus ik ernaartoe. Het was al donker, maar te doen. De traptreden waren wat moeilijk te nemen, maar alla, ik moest er wat voor over hebben, voor Sokje die al tweeën-twintig jaar bij mij was, super-moedertje.

Ik belde aan, een voor mijn gevoel té jonge man voor dat huis deed open, (riep niet zijn moeder, hetgeen ik verwachtte) en zei dat hij niks wist van een aangereden poes. "Nou, het zal mijn vergissing zijn", zei ik, niet wetende hoeveel gelijk ik had. Dus naar huis. Pas de volgende morgen keek ik het bericht na: niet óp nr. 24 maar tegenóver dat nummer. Beetje dom hè.

Dus ik weer er heen. En, ik rook het al van verre: een rottend lijk. Weggeschoven onder struiken, zwart wit, het moest Sokje zijn. De tranen borrelden spontaan omhoog. Al die nestjes met vooral zwartjes. al die kittens, nu uitgediend, ze was oud. Te oud voor de overkant, ze heeft het niet gehaald.

Ik heb de auto dichtbij neergezet, de achterklep geopend en met blote handen de dierbare maar erg penetrant stinkende poes erin gedeponeerd. En toen naar huis. Ik wilde haar begraven achter het kasje, ergens waar het kon. Even neergelegd. Ik ben het openbaar gaan maken: Op Facebook, vrienden en buren per WhatsApp. Buren zijn op vakantie, leefden mee. en Meisje ook:"Goh!" Bovenbuur Thomas heb ik gevraagd het arme beest te komen begraven, zo gauw hij wakker was, omdat hij 's nachts werkt gaat hij gaat doorgaans om 6 uur naar bed, als ik opsta,dus staat ook meestal rond 2 uur op)

Vlak voordat Thomas op zou staan en mij zou verlossen van het lijkje en van de stank, gebeurde het. Ik had de scène al uitgedacht: onder de appelboom een gat, korte rede van mij: dat ze het goed gedaan had, veel kleintjes voortgebracht en opgevoed, "En dat is heel wat voor een kat!" (boekje, kan ik aanbevelen voor kinderen en kinderlijke mensen die een huisdier moeten, gaan begraven...) En toen zag ik een klein kopje (veel kleiner dan dat van het zwarte "stinkmonster") boven de trap uitkomen: dat van SOKJE-live, de enige echte, en ze had honger, was ook op vakantie geweest, mag toch??!

Thomas heeft dat grote bakbeest in een vuilniszak gedaan, en zomaar onderin de vuilcontainer gesmeten! Dat durfde ik niet op de Social-Media te melden, sorry Baronesse!

18 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven

0638895209

©2019 door Mijnverbouwing.. Met trots gemaakt met Wix.com