Zoeken
  • martinv

Trauma

10 juli 2020

Dromen zijn bedrog, of niet? Zijn ze een andere werkelijkheid? En waarom en wanneer droom je? Het schijnt dat er een heel verhaal gebeurt in een heel korte tijd, het duurt geen uren, al lijkt dat wel zo. Ik merk dat er een lichamelijke oorzaak is, een ongenoegen, pijn of verkeerd liggen brengt je in een soort kleine paniek, die resulteert in een paniek-droom. Een achtervolging of andere enge toestand.

Bij mij is dat vaak dat ik iets wil zingen, en dan de tekst kwijt ben. Ooit, voor een volle kerk, ja zeker, de Kathedraal op zondag-morgen is me dat gebeurd. We verzorgden daar met de Sint Frans-akkedemie van Jo van Galen de gezinsmis. (toen een begrip). Deken van de Brugge had Jo gevraagd, jeugd in de kerk lokt gezinnen met kinderen naar de mis, en wie de jeugd heeft, heeft de toekomst. Maar de kerk bleek geen toekomst te hebben.

De avond van te voren had ik een liedje vertaald, hertaald, dus niet letterlijk, in ieder geval te vers. Daar stond ik, kerk redelijk stil, mijn vingers speelden gitaar, dat gaat heel autonoom, ik hoef niet te kijken of na te denken, dan kan ik rustig heel gedicht voordragen, echt waar. Maar ik was de tekst kwijt, overmoed wordt bestraft! Mijn natuurlijke reflex: een stap achteruit, van die microfoon vandaan. Het leek nog steeds heel wat: ik met gitaar op de kansel in de Kathedraal, maar ik zong iets van de oorspronkelijke tekst, geloof ik, de mooie hertaling kwam er niet uit. Commentaar later vanuit de kerk: "Leuk gezongen, alleen de microfoon was zo slecht, het was niet te verstaan! Wat een trauma!

Dan heb ik toch liever een natte droom.

13 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven