Zoeken
  • martinv

Voor Liesje, mijn eerste liefde.

Bijgewerkt: 16 jun 2020

16 juni 2020

Geen pakkende titel, eigenlijk, maar voor mij wel.

Iedereen heeft zo zijn eerste liefde, voor mij is dat Liesje. En ongeveer in de zelfde tijd: Lodewijk van Beethoven. Liesje gaat voor. Wat was ze mooi, de mooiste van het dorp, zei iemand, en dat was ze ook. Blond, lachend, maar vooral: ze kon zo mooi zingen en dansen. Dan was het of ze in trance kwam, dan gaf ze zich helemaal bloot. Bij wijze van spreken dan. Heel toevallig speelde ik gitaar, op aanraden van van Jo, die onze jeugdvereniging leidde. (hij sponsorde mij ook, trouwens). Met gitaar kun je mensen begeleiden, met piano ook, maar dat is moeilijker te vervoeren, viool is ook mooi, maar dat is een solo-instrument. Dus ik speelde gitaar en Liesje zong, heerlijk. En dan vooral liedjes maken, speciaal voor haar. Maar een bestaand liedje zingen, dan werd iedereen stil: "Donna, donna" was een tophit. Op de late avond, voordat iedereen naar huis ging bij de haard. Ik zou er wat voor over hebben om nog eens met Liesje "Donna" te zingen....


Mijn vader had voor mij de zolder verbouwd, heel simpel, een zolderkamer. En we kregen beneden een nieuwe installatie, dus wij twee oudsten kregen de pick-up, en bandrecorder. Met de laatste speelde Johan graag, hij nam Dylan op en de wet van Buys Ballot. En ik luisterde naar van Beethoven. Keihard, de pianosonates, echt als conversaties tussen piano en viool. Maar ook de pianoconcerten Vooral het vierde en vijfde. En ik dirigeerde. Heerlijk. En ik fantaseerde dat Liesje erop zou dansen, ik deed mee met vingers alsof het haar benen waren, goed, die waren wat dik, net als haar vingers, een beetje varkenspootjes, maar alla het waren wel die van Liesje! Ik wilde natuurlijk meer met haar, bij haar zijn, samen ergens naar toe gaan, maar ze zag me niet zitten, in haar ogen telde ik niet, ik was een jaar jonger dan zij, en ze keek meer naar grote jongens, mannen, ik was nog een broekje.

Maar Sinterklaas kwam eraan, ik wilde haar verrassen. Ik kocht een net met van die glazen ballen, drijvers, om op te hangen op haar kamer, dat was toen net zo in als druipkaarsen op een bolle fles. En op Sinterklaas-avond heb ik die voor hun voordeur neergezet, heb aangebeld en ben toen snel weggefietst.


En nou vraag ik me af: zou ze weten wie haar ooit dit heeft willen schenken, wie zo graag aan haar wou denken? Zou ze nog zingen en dansen? Liesje heeft Parkinson, heb ik gehoord. Ik zou "Für Elise" willen spelen, voor Liesje. Van Van Beethoven....

28 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven

0638895209

©2019 door Mijnverbouwing.. Met trots gemaakt met Wix.com