Zoeken
  • martinv

Vruchtbaarheid

Bijgewerkt: 16 nov 2019

15 november 2019

Het Prehistorisch dorp.

vrouw

Dat is mijn idee van onderwijs, totaal-beleving. Beleven van wat een vierkante meter, vierkante kilometer of are is. (Jo noemde dat ooit Levensonderwijs, maar dat is nu al weer heel oud) Belevings-onderwijs zou dat nu moeten heten.

Dat deden we een beetje als eindproject in groep 8. Voorbereiden op het kamp in Eindhoven, het Prehistorische dorp. Beleven van tijd. Wat is de prehistorie, niet van buiten leren, maar beleven. Geen cola, geen ships. Geen douche! Hooguit een sprong in het diepe, of kanoën in een holle boomstam. Maar eerst voorbereiden. Een verhaal vertellen, over een gedwongen verhuizing van een familie of een paar families, door hoog water, heel concreet.

Ik zou de kinderen in wat vroeger heette een zandtafel (denk aan je kleutertijd) een primitief dorp laten bouwen. En dan steeds vergaderen in de kring, met opdracht en leidersrol. Taakverdeling en feedback in geval van crisis (=tweede kring om eerste heen). Beleving en reflectie. Maar ook: kleding en gereedschappen. Dus een bordje van klei maken (wel met techniek, geen draaischijf maar vanuit duimpotje, en later ook echt bakken, liefst in grond-oven, dus vuurtje stoken, warmte opvoeren. Maar ook een groot t-shirt verven per familie in een kleur, eventueel versieren met borduurwerk. Dus vergaderen per familie, overleg, keuzes maken, groepsprocessen, rollen, wie speelt welke rol? Wie heeft ideeën, wie is tegenstrever? Hoe lossen we meningsverschillen op, wat mag en wat niet meer? Ontspanning: muziek maken, maar ook rituelen vieren, geesten bedwingen. Ook hel simpel: maak van een stukje hout met je zakmes een soeplepel. Welk mes mag, wat is handig, zo'n stoere dolk, of een simpel zakmes (Epinel). Ga je slijpen, wat is er gevaarlijk als je boos

wordt, in geval van ruzie? Rechtspraak in primitieve vorm. Regels, sancties in het nieuwe dorp, wie beslist? En toen gingen we, naar de parkeerplaats van het zwembad. Daar omkleden en aanpassen, kiel aan, zelf geweven band om middel of hoofd. Op pad, naar vroeger. We kregen de opdracht om grote bladeren te verzamelen, we moesten immers onze billen af kunnen vegen en zoeken naar pepermuntbladeren (dat vonden we natuurlijk pas bij het water, want daar groeit dat.) Niet alles plukken, want na ons moesten anderen ook hier kunnen leven.

ieder een lepel voor van alles, op zak of om de nek
veel groenten, een bodem

We volgden de rivier de Dommel. Verder-op was een verhoging naast de rivier, hoog genoeg om niet overgestroomd te worden bij veel regen. We vonden daar een aantal achtergelaten huizen die we konden betrekken. Plekken verdelen, snoep en telefoons en horloges inleveren, dus natuurlijke communicatie en geen cola en ships...en daarna eerst nog echt munt zoeken, voor de thee. Voor het eten (weer dubbel, Slimmerick!) moest vuur gestookt worden, dus nog even centraal: hoe doe je dat, met name hout klieven (vuur maken deden we later, en hele klus zonder aansteker..) Maar benen gespreid en werkvloer schoonhouden, een les voor het arbeids-leven. Water halen voor de thee deden we gewoon aan de kraan, om ziektes te voorkomen, stel je voor. Wel goed samenwerken, een ketel water sjouwen is geen sinecure. We kregen allemaal een bolletje deeg en mochten daarvan een koekje maken, gevuld met naar keuze kaas, uien (voor mij heerlijk, voor veel kinderen niet) en eventueel wat spekjes, en zelf op het rooster leggen en ook zelf in de gaten houden en eraf halen. Echt lekker, ook zonder sambal of ketchup. Thee erbij met muntsmaak viel ook in de smaak, zeker omdat de leiding stiekem wat zoethout had toegevoegd (echt Prehistorisch eten zouden wij vast niet lusten, flauw en smakeloos)

vruchtbaarheid gewenst op de rand van volwassenheid

Daarna niet spelen of rusten, maar corvee. Afwassen met zand en water ("bah, met modder afwassen, jakkes") en het terrein schoon maken (denk aan werkplek, een routine) en etensresten aan de varkens voeren (mag tegenwoordig niet meer). Het middagprogramma vertel ik morgen, eindigend met het hoogtepunt: het feest op de laatste avond, na een arbeids-middag en een spelmiddag over andere vaardigheden, feest. Met verhaal, zang en de slotdans: over het vuur heen, een sprong naar de toekomst! De volwassenheid tegemoet!..


Ik weet van veel ex-leerlingen dat dit nog leeft, ik zou er een musical aan willen weiden: scènes uit een prehistorisch dorp.


17 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven

0638895209

©2019 door Mijnverbouwing.. Met trots gemaakt met Wix.com